Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy

im. Marii Konopnickiej w Świnoujściu

  • Zwiększ rozmiar czcionki
  • Domyślny  rozmiar czcionki
  • Zmniejsz rozmiar czcionki

Integracja Sensoryczna SI

Drukuj PDF

„Nie ma nic w umyśle, czego by przedtem nie było w zmysłach.”
Arystoteles (384-322 p.n.e.)


,,sensoryczna integracja to proces rozpoznawania, segregowania, interpretowania i scalania wrażeń zmysłowych aby mogły być użyte w celowym działaniu’’


Podstawowe założenia teorii SI ( Ayres 1972):

  • trudności w przetwarzaniu i integracji informacji sensorycznej wpływają na zachowanie i uczenie się dzieci
  • przebieg rozwoju zmysłowo-ruchowego jest istotnym elementem w procesach rozwoju wyższych czynności nerwowych (mowa czynna i rozumienie, pamięć, uwaga, percepcja wzrokowa, słuchowa, lateralizacja, zdolność do czytania, liczenia, kontrola emocji i zachowania)
  • interakcja dziecka ze środowiskiem kształtuje rozwój mózgu
  • układ nerwowy posiada plastyczność
  • aktywność sensoryczno- motoryczna jest silnym mediatorem plastyczności

Zaburzenia SI - problemy zauważane przez rodziców lub nauczycieli:

  • hiperaktywność
  • hipoaktywność
  • problemy z koncentrację uwagi
  • nadpobudliwość  emocjonalna
  • obniżony poziom koordynacji ruchowej ( niezdarność ruchowa) lub   wzrokowo – ruchowej
  • zaburzenia mowy
  • słaba organizacja zachowania
  • problemy z funkcjonowaniem  w grupie
  • problemy z nauką rysowania, czytania i pisania
  • problemy z rozwojem samodzielności w zakresie samoobsługi
  • niska samoocena

Zaburzenia SI – objawy widoczne w badaniu klinicznym:

  • Obniżone napięcie mięśni
  • Obecność tonicznych odruchów we wzorcach postawy
  • Brak poczucia środkowej linii ciała i trudności z jej przekraczaniem
  • Trudności w utrzymaniu równowagi
  • Zaburzenia koordynacji ruchowej i wzrokowo - ruchowej
  • Zaburzenia praksji
  • Zaburzenia somatognozji
  • Zaburzenia lateralizacji
  • Zaburzenia percepcji dotykowej
  • Zaburzenia percepcji bodźców przedsionkowych i propriceptywnych

CEL terapii SI:

  • Poprawienie jakości przesyłania i organizacji informacji sensorycznej. Następnie wytworzenie odpowiedniej reakcji adaptacyjnej
  • Terapia może obejmować: rozwijanie podstawowych reakcji posturalnych, integracji obu stron ciała; stymuluje rozwój reakcji równoważnych, praksji, orientacji wzrokowo-przestrzennej, lateralizacji, czucia głębokiego i powierzchownego ( w zależności od potrzeb dziecka)
  • W konsekwencji wpływa na sprawność w zakresie dużej i małej motoryki, percepcję wzrokowo – przestrzenną, koncentrację uwagi i samoocenę – co z kolei pozwala dziecku na zdobywanie nowych umiejętności w zakresie samoobsługi, w zabawie, w uczeniu się